Waarom zou u in Turkije investeren? Turkije wordt nu het Spanje van vroeger. De prijzen in Spanje zijn inmiddels gestegen tot het west europees niveau. Velen vragen zich af of er een andere aantrekkelijke locatie aanwezig is die te vergelijken is. Dat is Turkije. Er zijn nu Nederlanders die hun bezit in Spanje verkopen en inruilen voor bezittingen in Turkije. Immers de prijs kwaliteitsverhouding van onroerend goed in Turkije is meer dan goed te noemen. De prijzen zijn plezierig laag, terwijl de bouw en het afwerkingniveau uitstekend is te noemen.

Andere factoren zijn natuurlijk het Middellandse Zee Klimaat en de westerse aanpak aan de Turkse Riviera. Het is slechts 3,5 uur vliegen naar Antalya en vandaar 1,5 uur per bus naar Alanya, de bekendste toeristenplaats aan de kust. Door de aanleg van een vierbaans weg is de afstand een stuk korter geworden en de rit flink sneller. Op het internationale vliegveld Milas wordt steeds frequenter gevlogen. Binnen een uur zit u op het schiereiland Bodrum. In deze subtropische omgeving kunt u zwemmen en lekker bruin worden. Echter ook de beschutting zoeken van de bergen of de vele oudheden bezoeken die overal aanwezig zijn. Turkije is met Griekenland de bakermat van onze beschaving.

De infrastructuur is volop in ontwikkeling. De kosten van levensonderhoud zijn laag en eten buiten de deur is aantrekkelijk geprijsd. Kortom een prettige ambiance, zeer betaalbaar, goed bereikbaar, een booming country.

Turkije in het kort Taal: Turks 90,5% Koerdisch 8,6%
Hoofdstad: Ankara
Regeringsvorm: Republiek
Religie: Islam
Oppervlak - % Water: 783.562 km2 1,3%
Inwoners - Dichtheid: 71,9 miljoen 86,2/km2
Munteenheid: Lira (YTL)
Tijdzone: UTC +2
Volkslied: Istikll Marsi
web | Code | Tel.: .90 | TUR | 90

De republiek Turkije ligt voor het grootste deel in Azië, op het schiereiland Anatolië (of Klein Azië) tussen de Middellandse Zee en de Zwarte Zee. Een klein deel rond de grootste stad Istanboel ligt in Europa. Het Aziatische en het Europese deel worden gescheiden door de Dardanellen, de Zee van Marmara en de Bosporus, die gezamenlijk de Middellandse Zee met de Zwarte Zee verbinden. Turkije grenst in het westen aan Griekenland, Bulgarije en Cyprus, en in het oosten aan Georgië, Armenië, Iran, Irak en Syrië.

Inhoud 1 Geschiedenis
2 Actuele ontwikkelingen
2.1 Mogelijke toetreding tot de Europese Unie
3 Geografische gegevens
4 Geofysische gegevens
5 Bevolking
6 Politiek
7 Economie
8 Transport

1 Geschiedenis De Turken in het huidige Turkije zijn de afstammelingen van Oghuz-stammen die vanuit Centraal-Azië naar Anatolië zijn getrokken. De eerste grote emigratie van Turken begon circa 1000 jaar geleden. In 1071 versloeg de Seldjoekse leider Alp Arslan de Byzantijnse keizer Romanus IV nabij Manzikert, dit resulteerde in de stichting van het sultanaat rond Konya. Ongeveer 200 jaar na de stichting van het Ottomaanse Rijk werd de Turkse hoofdstad verplaatst naar Istanboel (1453) en begon hun overheersing over een deel van de islamitische en christelijke wereld. Dit Ottomaanse Rijk kende zijn grootste bloeitijd in de zestiende eeuw. Daarna trad het verval in en veroverden Oostenrijk en Rusland grote delen van het Ottomaanse grondgebied. Na de verloren Eerste Wereldoorlog resteerde het huidige Turkije en werd het sultanaat een moderne republiek.

Zie uitvoeriger: Ottomaanse Rijk (tot 1921) en Geschiedenis van Turkije (na 1921)

2 Actuele ontwikkelingen In het jaar 2001 beleefde de Turkse economie een grote crisis, met torenhoge inflatie. Naast economische en monetaire hervormingen waren het ook de aanslagen van 11 september 2001 die het land er weer bovenop brachten: Als enige islamitische NAVO-land werd Turkije plotseling van geopolitiek belang als intermediair tussen het westen en de Islamitische wereld, en kreeg daarom aanmerkelijke financiële steun. Als tegenprestatie speelde Turkije een leidende rol in de vredesmacht in Afghanistan. Maar ook de binnenlandse politiek van Kemal Dervis, superminister van economie en financiën, speelde een niet te onderschatten rol.

Gedurende 20 jaar werd er in het zuidoostelijke Koerdistan strijd gevoerd tussen het regeringsleger en opstandelingen die strijden voor een onafhankelijk Koerdistan, onder leiding van de Koerdische arbeiderspartij PKK, doch op 4 april 2002 besloot de partij de gewapende strijd op te geven. De corruptie en het Moslimfundamentalisme worden thans door het leger als de grootste vijanden van Turkije gezien.

2.1 Mogelijke toetreding tot de Europese Unie Sinds 1964 is Turkije via het Associatieverdrag met de Europese Unie geassocieerd. Nadat in 1989 Turkije een verzoek indiende om toe te treden indiende werd dit pas tien jaar later officieel bevestigd door de EU. Op de top van de Europese Raad van Kopenhagen in december 2002 werden criteria tot toelating aangenomen (de Kopenhagen criteria). Voorts besliste men dat in december 2004 over de toelating besloten zou worden. Omdat Nederland en Frankrijk tegen waren is de beslissing over toetreding uitgesteld. Toetreding wordt sowieso niet voor 2015 verwacht.

Turkije heeft de afgelopen jaren veel hervormingen doorgevoerd die toetreding mogelijk moeten maken. Zo werd de doodstraf in vredestijd afgeschaft, werden er meer rechten toegekend aan de Koerdische minderheid (waaronder het recht om Koerdisch te spreken), kwam de politie onder strengere controle te staan en werden de vrijheid van meningsuiting en drukpers minder aan banden gelegd. Op 1 januari 2002 werden vrouwen en mannen voor de wet gelijk. In september 2004 werden veranderingen aan het strafrecht doorgevoerd. Zo werd overspel niet strafbaar gesteld. Turkije zou hiermee moeten voldoen aan de Kopenhagen Criteria.

In de EU is de toetreding van Turkije omstreden. De landen zijn verdeeld over toetreding. De personen die voor toetreding zijn, zijn van mening dat het goed is voor de verspreiding van democratie, de mensenrechten en de economische groei die Turkije dan naar verwachting door zal maken. Tevens voeren zij aan, dat Turkije zich bij weigering wel eens af kon keren van Europa en zich meer als Islamitisch of zelfs fundamenteel-islamitisch land zal gaan ontwikkelen. Een ander argument is dat Turkije historisch altijd bij Europa heeft gehoord.

De tegenstanders van toetreding hebben verschillende argumenten. Zij zijn van mening dat een zo groot land als Turkije te veel invloed zal hebben in de EU en daarmee over andere landen. Ook zijn zij van mening dat de toetreding veel geld gaat kosten omdat de Turken vergeleken met de rest van de EU arm zijn. Anderen geven aan dat een islamitisch land andere normen en waarden heeft. Een ander argument is dat Turkije hoofdzakelijk in Azië ligt en daarmee geen Europees land is. Tenslotte zijn zij van mening dat eerst de problemen met Cyprus en de Koerden moeten worden opgelost.

3 Geografische gegevens Oppervlakte: 783562 km2
grenzen: 2627 km, waarvan met Armenië 268 km, Azerbeidzjan 9 km, Bulgarije 240 km, Georgië 252 km, Griekenland 206 km, Iran 499 km, Irak 331 km, Syrië 822 km
kustlijn: 7200 km
Hoogste punt: Ararat, 5165 m

4 Geofysische gegevens Turkije ligt in een gebied met een complexe tektonische structuur. Het grootste deel van Turkije wordt gevormd door het Anatolische blok. Dit blok zit als het ware ingeklemd tussen een aantal grotere platen. In het noorden, langs de zuidoevers van de Zwarte Zee, wordt het Anatolische blok begrensd door de Eurazische plaat. Hier loopt de Noord-Anatolische breukzone. Deze breukzone heeft vele zware aardbevingen veroorzaakt. De platen in het zuiden van Turkije zijn de Afrikaanse plaat en de Arabische plaat. Deze twee platen hebben een beweging in noordelijke richting. De begrenzing met de Arabische plaat wordt gevormd door de Oost-Anatolische breukzone. Dit is de breukzone waar de beving bij Bingl op 1 mei 2003 zich naar verwachting heeft voorgedaan. Als gevolg van de grootschalige bewegingen wordt het Anatolische blok naar het westen gedreven. Dit veroorzaakt niet alleen seismische activiteit in het noorden en in het oosten van Turkije maar ook in het westen, langs de kusten van de middellandse zee, waar het aansluit bij de activiteit in Griekenland.

5 Bevolking inwoneraantal: 71.892.807 (2008)
bevolkingsgroepen: Turken 73%, Koerden 21%
staatkundige indeling: 81 provincies, onderverdeeld in 923 districten.
hoofdstad: Ankara (4,1 miljoen inwoners)
Andere grote steden met inwoneraantal in miljoenen: Istanboel 12,5, Izmir 3,1, Adana 1,6, Bursa 2,1
talen: Turks (90,5%) is de enige officiële taal. Onder de vele minderheidstalen zijn Koerdisch (8,6%), Arabisch (3%), Armeens, Lazisch, Georgisch, Circassisch, Ladino e.a.

6 Politiek parlement: een kamerparlement, 550 leden, vijfjaarlijks gekozen, kiesdrempel 10%
staatshoofd: president, gekozen voor 7 jaar door het parlement
president: Abdullah Gül (sinds augustus 2007)
premier: Recep Tayyip Erdogan (sinds maart 2003)
belangrijkste partijen: AK-partij (islamitisch), DSP (sociaal-democratisch), MHP (extreem-rechts/nationalistisch), Moederlandpartij (conservatief), DYP (conservatief), CHP (sociaal-democratisch)

7 Economie munteenheid: Nieuwe Turkse Lira (YTL) = 100 Kurus
koers (2008) : 1 Euro = YTL 1,9
BNP: 400 miljard US$ (5008$ p.p.)
Groei BNP: 7% (2006)
werkloosheid: 9% (2006)
landbouw: granen, katoen, zonnebloemen en andere oliegewassen, maïs, suikerbieten, aardappelen, thee, wijn, noten, olijven, vijgen
veeteelt: schapen, geiten, runderen, pluimvee
delfstoffen: bruinkool, chroom, koper, borax, aardolie, aardgas, bauxiet, ijzer, mangaan
industrie: vooral textielindustrie. Daarnaast ook levensmiddelen, staal-, automotive-, papier-, elektronica-, petrochemische en chemische industrie.
export: 72,7 miljard US$
exportproducten: halffabrikaten 29%, kleding 26%, voedingsmiddelen 14%, auto's
exportpartners: Duitsland (21%), Verenigde Staten (9%), Verenigd Koninkrijk (7%)
import: 125 miljard US$ (2006)
importproducten: machines en transportmiddelen 39%, halffabrikaten 18%, chemie 14%
importpartners: Duitsland (15%), Japan (11%), Italië (8%)

8 Transport spoorwegen: 8682 km, waarvan 1524 km ge-electrificeerd
wegennet: 386000 km, waarvan 1/3 verhard
internationale vliegvelden: Istanbul, Ankara, Izmir, Adana, Dalaman, Antalya, Bodrum, Trabzon
havens: Gemlik, Hopa, Iskenderun, Istanbul, Izmir, Kocaeli (Izmit), Icel (Mersin), Samsun, Trabzon, Antalya, Cesme